ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΜΑΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ.

Θέλω να κλάψω… Θέλω να γελάσω… Δεν ξέρω, για να σας πω την αλήθεια , τι θέλω να κάνω …Μου λέει ένας  φίλος μου κάνε και τα δυο. Μια κλάψε, μια γέλα .Τι κάθεσαι και στενοχωριέσαι ;

          Νομίζω ότι  έχει  δίκιο ,αφού η  κατάσταση που ζούμε  μοιάζει  σαν  το μήνα Απρίλη. Εκεί  που βγαίνει ο ήλιος και μυρίζει  Άνοιξη ,  να! σε λίγο  πλακώνουν τα σύννεφα , πιάνει μια νεροποντή που συνήθως συνοδεύεται και με χαλάζι.

 Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την Κυβέρνηση Παπανδρέου.                                                                   

·        Εκεί που οι  άνθρωποι πανηγυρίζουν για τα κατορθώματά τους και τις επιτυχίες τους «εις τας Ευρώπας »!!!

·        Εκεί που όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, αφού και το χρέος θα αποπληρωθεί σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά και το επιτόκιο κατέβηκε κατά μια μονάδα!!!

·        Εκεί που όλα βαίνουν  ομαλώς!!!

·        Εκεί που οι συνεντεύξεις δίνουν και παίρνουν!!!

·        Εκεί που όλους τους βάλαμε στη θέση τους!!!

·        Εκεί που η Μέρκελ κατάπιε τη γλώσσα της ,για όλα όσα έλεγε τις προηγούμενες μέρες για μας!!!

·        Εκεί που όλα μύριζαν ρίγανη και θυμάρι !!! Να σου οι Οίκοι αξιολόγησης , πότε  ο ένας και  και πότε ο άλλος ,και χαλάνε με τις ανακοινώσεις τους ,ότι καλό είχε στηθεί από την Κυβέρνηση προηγουμένως !!!

             Και να , η βροχή ( νεροποντή)!!! Και να, από πάνω και το χαλάζι!!!

         Και εκεί , που όλοι πανηγυρίζαμε , για τις μεγάλες επιτυχίες στις Βρυξέλλες τώρα κλαίμε με μαύρο δάκρυ , αφού ξέρουμε ότι μια υποβάθμιση από τους  Οίκους   αξιολόγησης ,δεν αφήνει περιθώρια χαράς και πανηγυρισμών.

          Εν τω μεταξύ έχει πλάκα η αντίδραση ,τόσο του ίδιου του Πρωθυπουργού, όσο και του Υπουργού Οικονομικών ,που ούτε λίγο, ούτε  πολύ ,προσπαθούν να μαλώσουν τις Οίκους  αυτούς , οι οποίοι για πολλοστή φορά , χαλάνε το πανηγύρι.

          Την προηγούμενη φορά ,που πάλι μας υποβαθμίσανε  και τότε ήταν o οίκος MOΟDY’S , οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι βουλευτές ,μαζεύανε υπογραφές  για   να τον πάνε λέγανε , στα δικαστήρια και να τον κάνουν ντα !!!  Αντί να φοβηθούνε οι Οίκοι  αυτοί και να καθίσουν ήσυχα,  να και ο Οίκος  STANDARD & POOR’S !!! Κοντά και αυτός , με τον MOODY’S !!! Δεν κωλώνουν με τίποτα !!!

          Τώρα όμως , πρέπει να σταματήσουμε την πλάκα και να δούμε σοβαρά την κατάσταση !!!

Ø      Αλήθεια η Κυβέρνηση δεν ξέρει σε ποιο κόσμο ζει ;

Ø      Αλήθεια δεν ξέρει τι ρόλο παίζουν αυτοί οι Οίκοι ;

Ø      Αλήθεια δεν ξέρει ότι το παιχνίδι είναι στημένο ;

Ø      Αλήθεια δεν ξέρει ότι εμείς δε βυζαίνουμε το δάχτυλο και ότι την έχουμε πάρει τη δουλειά χαμπάρι ;

Ø      Αλήθεια δεν ξέρει ότι δεν πάει άλλο το παιχνίδι της με τους δανειστές μας;

          Ίσως η Κυβέρνηση να νομίζει ότι το παίζει το θέατρο ωραία και ότι εμείς περί άλλων συζητάμε !!! Όμως η θηλειά στο λαιμό μας σφίγγει και θα σφίξει ακόμη περισσότερο τις αμέσως ερχόμενες ημέρες .Τότε  θα ξαναέρθουν οι επίτροποι και θα  πιάσουν ξανά τα κομπιουτεράκια τους και θα μας κόψουνε καινούριο κοστούμι για τον καθένα μας . Έτσι θα πάρουνε τα χρήματα πίσω και μάλιστα με υψηλό επιτόκιο, αφού αυτό επιβάλλουν οι συνεχόμενες υποβαθμίσεις από τους περίφημους Οίκους αξιολόγησης.

          Στις χώρες όμως που ο Λαός ξεσηκώθηκε γιατί δε μασάει ταραμά !!! όπως λέει ο Λαός μας  π.χ στην  Ισλανδία ,όπου δεν υπέγραψε μνημόνιο ,ούτε υποθήκευσε τη Δημόσια περιουσία του ,αλλά απεναντίας με Δημοψήφισμα απεφάνθηκε ότι δεν χαμπαρίζει από τέτοια. Εκεί οι ίδιες Αγορές , οι ίδιες Τράπεζες ,οι ίδιοι Δανειοδοτικοί Οργανισμοί ,δέχτηκαν και το χρόνο εξόφλησης σε 30 χρόνια και το επιτόκιο  στο 3% και ούτε τόλμησε , κάποιος Οίκος αξιολόγησης  , να προχωρήσει σε κάποιο βαθμό, υποβάθμισης της χώρας τους .

          Στο σημείο αυτό , μπορούμε να ισχυριστούμε και αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή , ότι τόσο η επιμήκυνση της εξόφλησης του χρέους μας  κατά 4 χρόνια, όσο και η μείωση του επιτοκίου κατά μία μονάδα , που συμφωνήθηκαν στις 11 Μαρτίου στις Βρυξέλλες,( χωρίς όμως τα συμφωνηθέντα να έχουν γίνει ακόμα πράξη ) οφείλονται στη μεγάλη κινητοποίηση –απεργία που προηγήθηκε των Βρυξελλών και έγινε  στις 23 Φλεβάρη. Τότε  με αποφάσεις τους , η ΓΣΕΕ , η ΑΔΕΔΥ και η Συνομοσπονδία των Εμπορικών Καταστημάτων , έδωσαν την αφορμή ώστε στην απεργία εκείνη  η συμμετοχή  να ήταν  περίπου καθολική και στις πορείες που έγιναν σε όλη την Ελλάδα ,ο αριθμός των διαδηλωτών ,να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ!!! Μάλλον οι δανειστές μας τρομοκρατήθηκαν και έτσι έκαναν αυτές τις μικρές υποχωρήσεις.

          Να λοιπόν πως μπορούμε να διδαχτούμε τι πρέπει να κάνουμε, τόσο σαν Λαός, όσο και σαν Κυβέρνηση :

·        Να αφήσουμε τα μυξοκλάμματα.

·        Να σταματήσουμε το μαλλιοτράβηγμα και το κοπάνημα του κεφαλιού μας στον τοίχο, για το κακό που μας βρήκε.

·        Να πετάξουμε τις πλερέζες από το κεφάλι μας και

·        Να σηκώσουμε το ανάστημά μας ,απέναντι στο καλοστημένο παιχνίδι της υπερχρέωσης και του αρμέγματος του Λαού με υψηλά επιτόκια ,τα οποία προκαλούν οι στημένες υποβαθμίσεις των Οίκων αξιολόγησης και ότι τάχα η Κυβέρνησή μας θα τους μαλώσει.

Υπάρχει διεθνώς ένα πολύ επικερδές παιχνίδι που έχει στήσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο(οι δανειστές μας) και τα βασικά του βήματα είναι :        Πρώτο βήμα. Μας υπερδανείζουνε  με πολύ χαμηλά επιτόκια για να είναι το χάπι γλυκόπιοτο και να μην αντιλαμβανόμαστε  τις συνέπειες!!!

            Δεύτερο βήμα. Υπερχρεώνουνε τη χώρα μας , χωρίς να λέει κανείς τίποτα, ούτε  Κυβέρνηση ,ούτε Τράπεζες ,ούτε Αγορές , ούτε Οίκοι αξιολόγησης!!!

            Τρίτο βήμα. Τοποθετούνε μια Κυβέρνηση στην συγκεκριμένη χώρα, κατάλληλη ώστε να πηγαίνει το γράμμα κανονικά και αδιαμαρτύρητα!!!

            Τέταρτο βήμα. Η κολλητή τους Κυβέρνηση, αρχίζει να διατυμπανίζει  με κάθε τρόπο και σε κάθε  τόνο, όπου και αν βρίσκεται ,ότι πάμε για βούλιαγμα , σαν τον Τιτανικό και ότι δεν υπάρχει σάλιο στα Ταμεία!!!

            Πέμπτο βήμα. Τρομοκρατούν  το Λαό με το φόβο της χρεοκοπίας, ώστε να μη μιλάει γιατί αλλιώς  θα χάσει τ’ αυγά και τα καλάθια!!!

            Έκτο βήμα .Τότε έρχεται ο χάρος ( διάβασε καλύτερα οι Αγορές ), δηλαδή το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο ,δηλαδή οι δανειστές μας , κόβουν κεφάλια και  ρουφάνε αίμα. Ανεβάζουν δηλαδή τα επιτόκια δανεισμού για μεγαλύτερες κονόμες!!!

            Έβδομο βήμα. Η κολλητή τους Κυβέρνηση λέει σε όλους τους τόνους ότι  το παλεύουμε το θέμα ,αλλά δε με βοηθάει κανείς άλλος. Μόνο φωνάζουν ,αλλά δεν έχουν προτάσεις .Καλλιεργεί δηλαδή την ιδέα του  μονόδρομου!!!

            Όγδοο βήμα . Όταν πάει να χαλάσει κάτι από το παιχνίδι τους ,δηλαδή οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας κάτι πρέπει να κάνουν, ώστε να φανούν πως βοηθάνε π.χ  μείωση επιτοκίου –επιμήκυνση χρόνου αποπληρωμής του δανείου!!! Τότε έχουμε το,

             Ένατο βήμα .Έρχονται οι περίφημοι Οίκοι αξιολόγησης και βάζουν ξανά τα   πράγματα στη θέση τους ( τα κεφάλια μέσα ) που λέμε. Δηλαδή δικαιολογούν με την υποβάθμιση την παραμονή των επιτοκίων δανεισμού(spreads) σε υψηλά (διάβασε  τοκογλυφικά) επίπεδα!!! Και έτσι μοιραίως έρχεται το

            Δέκατο και τελευταίο ,μέχρι στιγμής , βήμα .Μπροστά σ’ αυτό το αδιέξοδο,   υπερνικούνται  τα όποια εμπόδια και οι όποιες αντιστάσεις , είτε του Λαού,είτε κάποιων Κυβερνητικών παραγόντων και έτσι  γίνεται μονόδρομος πλέον,το πλιάτσικο σε βάρος  της Δημόσιας περιουσίας μας (διάβασε ασημικά μας),με το ξεπούλημα για ένα κομμάτι ψωμί ,στους έχοντες και κατέχοντες το χρήμα ,οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τις Τράπεζες , τους δανειοδοτικούς οργανισμούς , τις λεγόμενες Αγορές , τόσο τις Ευρωπαϊκές , όσο και τις Ελληνικές !!!

                     Εμείς πάντως , σαν Ελλάδα ,  βρισκόμαστε λίγες μέρες  πριν το δέκατο βήμα της Κυβέρνησης και  των Αγορών!!!

                     Θα τους  το επιτρέψουμε ;;;

Τρίπολη 3-4-2011                                                    Τάσος Παπαζαχαρίας

                                                                    Μέλος του Σ.Ο. της  Δημοτικής Κίνησης

                                                                                     Δήμου Τρίπολης                           

                                                                           ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

                                                                                                         Tasospapazax.blogspot.com

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑΚΙΑΣ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ!!!

        Τελικά τι θα γίνει με όλους αυτούς που φροντίζουν για την ανάπτυξη της Αρκαδίας; Ο κατάλογος των ενδιαφερόμενων και των φροντιστών μας, έχει γίνει τόσο μακρύς, που αισθάνομαι τόσο χορτασμένος από την πολύ ανάπτυξη της Αρκαδίας, ώστε έχω φτάσει στο σημείο να φωνάξω δυνατά: Φτάνει πια τόση ανάπτυξη για μας, ας αναπτύξετε επιτέλους και κάποιον άλλο!!!

            Δεν ξέρω αν έχω δίκιο, αλλά έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία 15 χρόνια, γίνεται μια παρέλαση στη πόλη μας, παραγόντων που είτε δια της τηλεόρασης, είτε δια των εφημερίδων, είτε δια της επιλογής εκλεκτών χώρων, έχουν βαλθεί σώνει και καλά να μας αναπτύξουνε. Εν τω μεταξύ έχουμε αναπτυχθεί, σαν Αρκαδία, τόσο πολύ που δεν έχουμε που να τη βάλουμε αυτή την ανάπτυξη!!!

            Παρόλα αυτά όμως, να και ο κος Χρυσοχοϊδης!!! Να μας αναπτύξει και αυτός!!! Θέλουμε δεν θέλουμε άλλη ανάπτυξη, αυτός τίποτα. Δεν κάνει πίσω!!!

            Είπε μάλιστα ωραία πράγματα, δια του βήματος, από γνωστό Αρχοντικό της περιοχής μας, ότι η κυβέρνηση που εκπροσωπεί, με τα μέτρα που πήρε και παίρνει κάθε τόσο, δεν θα αναπτύξει μόνο την Αρκαδία, στην συνέχεια θα αναπτύξει και όλη την Ελλάδα!!!

            Όταν το άκουσα, μου ήρθε στο μυαλό μου, χωρίς να το θέλω, ένας συνειρμός:

            Καλά, λέω από μέσα μου. Τόση ανάπτυξη που θα τη βάλουμε; Τι την θέλουμε; Ας πάνε και κάπου πιο πέρα. Έχουν κολλήσει όλοι τους με την Αρκαδία!!!

            Φτάνει πια:

• Ήδη είμαστε η πιο αναπτυγμένη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης!!!
• Δεν υπάρχει καθόλου ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους!!!
• Μαγαζιά ανοίγουν, αντί να κλείνουν, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ελλάδα!!!
• Οι νέοι μένουν στο τόπο τους, δεν φεύγουν!!!
• Τα χωριά της Αρκαδίας σφύζουν από ζωή!!! κ.α

            Μάλιστα από τη μεγάλη ανάπτυξη που μας έχουν φορτώσει όλοι τους, τα τελευταία χρόνια, η Αρκαδία δεν συμπεριλήφθηκε στις επιδοτήσεις που προβλέπει ο τελευταίος Αναπτυξιακός Νόμος της Κυβέρνησης, για κάθε αναπτυξιακή επένδυση.

            Θυμάμαι λοιπόν, κάτι αναπτυξιακά συνέδρια που είχαν γίνει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου μας, πριν από πολλά χρόνια. Μα τι συνέδρια ήταν εκείνα!!! Καλά να είναι εκείνοι που τα διοργανώσανε. Από τότε μέχρι σήμερα τρώμε με χρυσά κουτάλια!!!

            Μάλιστα σε ένα από εκείνα τα συνέδρια, είχε έρθει και ο τότε Πρωθυπουργός, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και είχε δώσει τα ρέστα του, για την Ανάπτυξη της Αρκαδίας!!!

            Γι΄αυτό λοιπόν δικαιολογημένα διαμαρτύρομαι και θέλω να φωνάξω: Φτάνει πια τόση Ανάπτυξη στην Αρκαδία, υπάρχει και αλλού κόσμος, που πρέπει και θέλει να αναπτυχθεί!!!

            Δεν με ακούει όμως κανείς:

• Και να, οι υπογραφές προχθές στο Αρχοντικό!!!
• Και να, οι συμφωνίες, για μεγάλες επενδύσεις!!!
• Και να, οι συμβάσεις για μεγάλα εργοστάσια, που παρόλο δε χωράνε άλλα, εν τούτοις πολύ αθόρυβα, έγιναν τόσα και τόσα πράγματα για επιπλέον ανάπτυξη στην Αρκαδία!!!

            Μάλιστα είχανε τόση δουλειά, από τις πολλές και μεγάλες συμφωνίες και υπογραφές οι παρευρισκόμενοι, που δεν πρόλαβαν να πιούν ούτε καφέ, αλλά το σπουδαιότερο, ούτε και να φάνε!!!

            Δεν πειράζει όμως. Ας είναι καλά! Αφού ενδιαφέρθηκαν για την επιπλέον ανάπτυξή μας, θα τους το χρωστάμε το φαγητό και τον καφέ. Σημασία έχει ότι θα αναπτυχθούμε και άλλο!!!

            Θα αγοράσουμε όλοι μας, πιο πολλά χρυσά πιρούνια και κουτάλια και τότε θα τους καλέσουμε να φάνε και αυτοί, με τέτοια πιρούνια και κουτάλια. Το δικαιούνται οι άνθρωποι!!! Αυτοί μας ανέπτυξαν άλλωστε!!!

            Ο Θεός να τους έχει καλά!!!

                                                                                        Τάσος Παπαζαχαρίας

Τρίπολη 22-03-2011                                               Μέλος Συντονιστικού Οργάνου

                                                                        της Δημοτικής Κίνησης Δήμου Τρίπολης

                                                                                   ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΠΟΣΟ ΜΙΚΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.

Μέσα στους 17 τελευταίους μήνες, από τότε που έγιναν οι Εθνικές εκλογές (4 Οκτωβρίου του 2009), έχουν δει τα μάτια μας και έχουν ακούσει τα αυτιά μας, τα μύρια όσα έγιναν από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για όλα τα θέματα της καθημερινής μας ζωής.

            Τι να πρωτοθυμηθεί και τι να πρωτοπιάσει κανείς;

• Το οικογενειακό εισόδημα; Μισθοί – Συντάξεις – Μεροκάματα, συνεχώς συρρικνώνονται.
• Οι εργασιακές σχέσεις; Ωράριο-Απολύσεις-Αποζημιώσεις , έτσι όπως έγιναν, μόνο Μπαγκλαντές θυμίζουν.
• Τα συνταξιοδοτικά; Αύξηση ορίων ηλικίας-Υπολογισμός σύνταξης-Χρόνος εργασίας, ο ένας νόμος διαδέχεται τον άλλο και οι προϋποθέσεις συνεχώς χειροτερεύουν σε βάρος των εργαζομένων.
• Τα ασφαλιστικά ταμεία; Από τις αλλεπάλληλες πρόχειρες συγχωνεύσεις , υποστήκανε κυριολεκτική διάλυση.
• Το κοινωνικό κράτος; Έχει υποστεί στην κυριολεξία κατεδάφιση.

• Υγεία – Παιδεία - Τοπική Αυτοδιοίκηση; Έχουν μπει στη μέγγενη του Καλλικράτη και έτσι έχουμε πρωτοφανείς περικοπές κρατικών δαπανών, συρρικνώσεις, συγχωνεύσεις, το απόλυτο χάος.

            Όλα αυτά και πολλά άλλα που δεν μπορούν να χωρέσουν μέσα σε ένα κείμενο, έχουν ψηφιστεί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμιά αντίδραση, εκτός βέβαια από τις λίγες εξαιρέσεις, για να είμαστε δίκαιοι, όπως είναι η Σακοράφα, ο Δημαράς, ο Οικονόμου και ο Παπαχρήστος που διαφώνησαν για το μνημόνιο και μάλιστα διαγράφηκαν, από την αυτού Μεγαλειότητα, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, διότι τόλμησαν να σηκώσουν το ανάστημά τους, στα όσα σχεδίαζε σε βάρος του Λαού η Κυβέρνηση.

            Το χειρότερο που έκαναν και το οποίο δεν έχει προηγούμενο, στην νεότερη ιστορία του, το Ελληνικό κράτος και ως εκ τούτου όλες οι Κυβερνήσεις που πέρασαν από την απελευθέρωση από τους Τούρκους μέχρι σήμερα, είναι το ότι δέχτηκαν και ψήφισαν ως εκπρόσωπό τους, τον Υπουργό Οικονομικών Παπακωνσταντίνου, να υπογράφει και να υποθηκεύει το μέλλον της χώρας μας, στις ορέξεις της Τρόικας, χωρίς να χρειάζεται να συζητιέται και να αποφασίζει προς τούτο, η Βουλή των Ελλήνων. Άκουσον – Άκουσον!!!!

            Οι κύριοι αυτοί όμως, βρήκαν την ευκαιρία και σήκωσαν το ανάστημά τους, άστραψαν και βρόντηξαν, σε ποιο θέμα και απέναντι σε ποιον λέτε;

            Στη βουλή, αυτές τις μέρες, τέθηκε προς συζήτηση από την κα Υπουργό Περιβάλλοντος, ένα θέμα που είχε να κάνει με τη στοιχειώδη προστασία, των περιοχών NATOURA, που έχουν χαρακτηριστεί έτσι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω του φυσικού τους κάλλους και λόγω του σημαντικού ρόλου που παίζουν, στην προστασία - διατήρηση και αναπαραγωγή των ενδημούντων και αποδημούντων πτηνών και άλλων ειδών του ζωικού βασίλειου, της πανίδας και χλωρίδας όπως λέμε.

            Απέναντι λοιπόν σε αυτό το τόσο σοβαρό πρόβλημα που δικαίως, έστω και με καθυστέρηση δεκαετιών, αποφάσισε η κα Υπουργός να κάνει στοιχειωδώς κάτι, όχι βέβαια όσα θα έπρεπε να κάνει για τέτοιες περιοχές και απαγόρευσε την ανοικοδόμηση(χτίσιμο) σε έκταση μικρότερης των 10 στρεμμάτων:

Ø      Τότε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, θυμήθηκαν τον κόσμο που εκπροσωπούν.

Ø      Τότε θυμήθηκαν τον κόσμο που τους ψήφισε και τους έστειλε στο Κοινοβούλιο.

Ø      Τότε αποφάσισαν να σηκώσουν το ανάστημά τους και να ζητήσουν το κεφάλι της κα Υπουργού επί πίνακει και δεν ψήφιζαν το σχετικό νομοσχέδιο έτσι όπως το έφερε η κα Υπουργός στη βουλή.

            Μάλιστα παρόλο που έγιναν κάποιες τροποποιήσεις προς το χειρότερο, εν τούτοις πάλι δεν το ψήφιζαν και αφού στο τέλος εξευτέλισαν την κα Υπουργό, διαφωνώντας και μαλώνοντας για τις ημερομηνίες απόκτησης της έκτασης, κατάφεραν με τη στάση τους αυτή, να προστατέψουν τα συμφέροντα του κόσμου που εκπροσωπούν και έτσι να μπορεί κάποιος που έχει τέσσερα στρέμματα μέσα ή δίπλα σε ένα βάλτο να κτίζει το εξοχικό του!!!!!!

            Η κατάντια τους μάλιστα, τους έφτασε στο σημείο να αισθάνονται υπερήφανοι, να φουσκώνουν και να καμαρώνουν για το κατόρθωμά τους αυτό.

            -Αυτή βλέπετε είναι η αποστολή τους.

            -Αυτά  προφανώς είναι τα καθήκοντά τους.

            -Αυτή είναι η φιλοσοφία τους.

            -Αυτός είναι ο πολιτισμός τους.

            -Αυτή  είναι η κουλτούρα τους.

            Υποταγή – σιωπή και την ουρά  στα σκέλια, στα κελεύσματα και στις ορέξεις της Τρόικας που στόχο έχουν την εξαθλίωση του Λαού, παλικαρισμοί, λεονταρισμοί και αντίσταση σε ότι έχει να κάνει με την προστασία του περιβάλλοντος.

            - Αυτό είναι το Ευρωπαϊκό τους πνεύμα;

            - Αυτή είναι η σωστή εκπροσώπηση του Ελληνικού Λαού;

            Πρωτεργάτης σε αυτή, τη στάση ζωής και νοοτροπίας, που χαρακτηρίζει τους κάθε φορά κυβερνητικούς βουλευτές, ήταν ποιος άλλος, από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Πρωτόπαπα. Βγαλμένος από τα σπλάχνα της εργατικής τάξης αλλά μεγαλωμένος και μοσχοαναθρεμένος στο πνεύμα της τυφλής υποταγής στα αφεντικά του και της προδοσίας της τάξης του.

            Να τον ακούει κανείς και να ντρέπεται, που κάποτε τον εκπροσωπούσε, αφού ξεκίνησε και αυτός από συνδικαλιστής, και τώρα συμπεριφέρεται σαν Δήμιος της εργατικής τάξης.

            Ήθελα να 'ξερα, πως την εννοούν, εκείνη την περιβόητη πράσινη ανάπτυξη:

• Με το να χτίσουν όλα τα βουνά και τα λαγκάδια;
• Με το να χτίσουν όλες τις παραλίες και τους βάλτους;(βλέπε στη περιοχή μας τι γίνετε με τη τοποθεσία Μπαταρόλα στο Άστρος).
• Έτσι θα αναπτυχθεί η χώρα μας;
• Και αν γίνει κάτι τέτοιο, έχουν την εντύπωση ότι έτσι θα αυξηθεί ο τουρισμός μας;

            Μάλλον δε γνωρίζουν τι έρχονται να δουν και να θαυμάσουν οι τουρίστες μας. Μάλλον επιθυμούν και επιδιώκουν τον βιομηχανοποιημένο τουρισμό, εκείνον τον τουρισμό που τοποθετεί τους λουόμενους τον έναν δίπλα στον άλλο, με απόλυτη τάξη και τακτοποίηση στη σειρά, ώστε να μην ξεμυτίζει τίποτα. Να βλέπεις τη θάλασσα πίσω από τέσσερις σειρές καθισμάτων και ομπρελών και στη πλάτη σου να φτάνουν οι πολυκατοικίες μέχρι το κυματοθάλασσο.

            Κάτι τέτοιο προφανώς ονειρεύεται για στα νησιά μας η κα Βάσω Παπανδρέου και ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από τις Κυκλάδες, που διαφώνησαν και δεν ψήφισαν το νόμο περι βιοποικιλότητας που περιόριζε κάπως την άναρχη δόμηση(χτίσιμο) στα νησιά μας.

            Να έδειχναν οι κύριοι αυτοί, τέτοια ευαισθησία και σε άλλα νομοσχέδια, ίσως να μπορούσαμε να τους συγχωρήσουμε. Αλλά να διαφωνούν και να καταψηφίζουν, μόνο εκείνα τα νομοσχέδια που έχουν να κάνουν για το τόσο σοβαρό ζήτημα της μικρής μεν, αλλά απαραίτητης δε, προστασίας της φύσης μας και του περιβάλλοντος της χώρας μας, για το οποίο έχουμε ¨να καυχιόμαστε¨ ότι είμαστε οι μοναδικοί ίσως στην Ευρώπη, που για την αδιαφορία μας απέναντι τους, έχουμε καταδικαστεί 45 φορές από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουμε πληρώσει του κόσμου τα πρόστιμα, τότε οι κύριοι αυτοί είναι καταδικαστέοι.

            Αυτή λοιπόν, η στάση ζωής και δράσης των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, είναι τουλάχιστον κατάντημα.

Τρίπολη 17-03-2011

                                                                                       Τάσος Παπαζαχαρίας

                                                                              Μέλος του Συντονιστικού Οργάνου

                                                                        της Δημοτικής Κίνησης Δήμου Τρίπολης                                                                               ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ

           Μετά από αυτά που βλέπω , που διαβάζω  και που ακούω καθημερινά από χίλιες δυο πηγές, μου έχει δημιουργηθεί εύλογα μια εντύπωση που με προβληματίζει, αν και κατά πόσο, το δούλεμα του Ελληνικού Λαού και στη συνέχεια το πλιάτσικο σε βάρος του, μέσα σε αυτό το θολό τοπίο, μάλλον συνεχίζεται.

           Τη σκυτάλη , πρώτα στο δούλεμα και ως εκ τούτου στον αποπροσανατολισμό, του Λαού, την ανέλαβε ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός με το στημένο πρόσφατο παιχνίδι μεταξύ τους, όπου με τις καταφανέστατες αδικίες των διαιτητών, ξεσήκωσαν μια άνευ προηγουμένου κουβέντα σε όλη την Ελλάδα, μακριά και έξω από τα καθημερινά και δύσκολα προβλήματα, που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός Λαός.

            Σε αυτό το δούλεμα, φυσικό ήταν, να υπάρχει και το σχετικό αλατοπίπερο, ώστε να νοστιμίζει την όλη υπόθεση. Έτσι έχουμε: βόμβες , επιθέσεις , σπασίματα , φωτιές και διαδηλώσεις, σε σπίτια ποδοσφαιριστών , σε γραφεία ομάδων , σε λέσχες φιλάθλων και των δυο ομάδων.

             Αφού λοιπόν στήθηκε με πολύ αποτελεσματικό τρόπο το δούλεμα και ο αποπροσανατολισμός του Λαού, έρχεται στη συνέχεια και το πλιάτσικο, τόσο από την ΕΘΝΙΚΗ , όσο και από την ALPHA BANK, αλλά και από τις υπόλοιπες Τράπεζες , οι οποίες βρήκαν την ευκαιρία να ανακοινώσουν ξαφνικά μια ενδεχόμενη συγχώνευση, με αποτέλεσμα να πουλήσουν στο ρημαγμένο και κατακλεμμένο Λαό, σε υπερβολικές για την εποχή τιμές, εκατομμύρια κομμάτια μετοχών μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη.

               Το θύμα και τούτη τη φορά, ποιος άλλος από τον «κυρίαρχο» Λαό, ο οποίος έτρεξε να αγοράσει, προσδοκώντας σε κάποια κέρδη από την άνοδο των τιμών, των μετοχών όλων των Τραπεζών, που σηματοδοτούσε η προαναγγελθήσα συγχώνευση της ΕΘΝΙΚΗΣ με την ALPHA BANK.

              Το αποτέλεσμα ήταν να φορτωθούμε με χαρτιά - Μετοχές και να αδειάσουν οι τσέπες μας από ότι είχε απομείνει:

1. Από τη μεγάλη ληστεία του Χρηματιστηρίου το 1989.
2. Από την καθημερινή ληστεία που προκαλεί η Κυβερνητική Πολιτική.
3. Από την πρόσφατη ληστεία που προκάλεσε το πυροτέχνημα των δυο Τραπεζών.

            Κάποιος  πρέπει να βάλει τέλος σε αυτό το πλιάτσικο. Η Κυβέρνηση από ότι δείχνουν τα πράγματα, αδιαφορεί και μάλλον συνηγορεί, τόσο στο δούλεμα ,όσο και στο πλιάτσικο που συντελείται σε βάρος του Λαού, γιατί ποτέ, παρά τις εξαγγελίες της, δεν έχει πάρει αυστηρά και αποτελεσματικά μέτρα, παρά ακούμε μόνο λόγια και υποσχέσεις.

            Αυτός που  απομένει να βάλει τέλος σε αυτό  το αρρωστημένο σκηνικό, είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αφού εμάς  αφορά. Σε μας ξεσπούν όλα. Εμείς πληρώνουμε κάθε φορά το μάρμαρο.

            Οι Τράπεζες , είναι γνωστό ότι έχουν μεγάλη ανάγκη από ρευστότητα. Η Κυβέρνηση και τι δεν κάνει για να τις ενισχύσει στο θέμα αυτό. Τα δισεκατομμύρια € δίνουν και παίρνουν κάθε τόσο. Μαζί με τα 30 δις € που εγγυήθηκε πρόσφατα, συνολικά έχουν φτάσει τα 120 δις € μέχρι τώρα και όπου να  ναι, κάποια από αυτά τα δις € πρέπει να τα γυρίσουν.

            Το ερώτημα είναι , από πού και πώς θα τα βρουν; Να λοιπόν από πού ενισχύεται η άποψη μου, ότι ένα ακόμη πλιάτσικο έγινε στο όνομα εξοικονόμησης ρευστότητας από τις Τράπεζες και εμείς περί άλλων συζητάμε.

-         Πρέπει να πονηρέψουμε.

-         Πρέπει να γίνουμε πιο ψαγμένοι.

-         Πρέπει να γίνουμε περισσότερο ψιλιασμένοι.

-         Πρέπει να μην τσιμπάμε, γιατί το ψάρι από το τσίμπημα την πατάει.

Εν τω μεταξύ το παραμύθι καλά κρατεί :

            Χιλιάδες φίλαθλοι οργανώνουν πορείες διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο.

            Στάδια γεμίζουν ασφυκτικά με φιλάθλους, ύστερα από το κάλεσμα διοικητικών παραγόντων, προκειμένου να εκφραστεί η δυσαρέσκεια σε  αυτά που συμβαίνουν.

            Χιλιάδες  Λαού συγκεντρώθηκαν έξω από τη ΝΕΤ, από την οποία ζητούσαν αμερόληπτη ενημέρωση.

            Εμπρηστικές  δηλώσεις μεταξύ των διοικητικών παραγόντων ξεστομίζονται γεμίζοντας τα φύλλα των εφημερίδων και ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα.

Προτάσεις μομφής κατατίθενται εδώ και εκεί.

            Ποδοσφαιριστές  κλάσεως απειλούν με αποχώρηση από τη χώρα μας, επειδή νιώθουν αηδιασμένοι.

            Η Κυβέρνηση απειλεί, για χιλιοστή φορά ,ότι θα πάρει αυστηρά μέτρα (να δούμε πότε τελικά θα τα πάρει και αν θα τα εφαρμόσει).

            Ένας εμφύλιος  πόλεμος απειλείται, με την βοήθεια των αθλητικών εφημερίδων, των οποίων εύχομαι προσωπικά να τον αποφύγουμε.

            Μέχρι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει ανησυχήσει για  τα όσα γίνονται και κάλεσε τον Πιλάβιο για να τον ενημερώσει.

            Πίσω όμως  από αυτό το σκηνικό, πίσω δηλαδή από τις κουρτίνες του θεάτρου που παίζεται ,με ιδιαίτερη μαεστρία κινείται η κυβέρνηση και ο υπουργός των Οικονομικών ,ελέω Βουλής, υπογράφει το τέταρτο κατά σειρά επικαιροποιημένο Μνημόνιο, με πολλά και δυσάρεστα μέτρα σε βάρος του Λαού, τα οποία μάλιστα, προς  μεγάλη έκπληξη όλων μας, ευλόγησε και ο Δεσπότης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, στο κυριακάτικο κήρυγμα του μετά τη θεία λειτουργία ,όπως συνηθίζει άλλωστε κάθε φορά.

           Τι όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος μπαμπά !!!!!!!

Τρίπολη 02-03-2011                                                   Τάσος Παπαζαχαρίας

                                                                    Μέλος του Σ.Ο. της  Δημοτικής Κίνησης

                                                                Δήμου Τρίπολης                           

                                                                       ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΟΤΑΝ Η ΚΑΘΕ ΓΕΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

Είναι αλήθεια ότι από αρχαιοτάτων χρόνων, τόσο στον τόπο μας αλλά και σε όλο τον πλανήτη, η κάθε γενιά γράφει τη δική της ιστορία, η οποία φυσικά ξεχωρίζει πότε από τα θετικά και πότε από τα αρνητικά της.

            Έτσι λοιπόν και για μας τους Έλληνες , συναντάμε στο πέρασμα των χρόνων και των Αιώνων κομμάτια της Ιστορίας μας, που πότε γίνονταν αφορμή να μιλάει για μας, με δέος, ολόκληρη η ανθρωπότητα , πότε όμως συναντάς και κομμάτια της Ιστορίας μας που καλό θα ήταν να μην υπήρχαν καθόλου.

            Έτσι από τη μια έχουμε τον Αιώνα, των Μαραθωνομάχων, των Σαλαμινομάχων , των Θερμοπυλών , την άνθηση της Δημοκρατίας του Παρθενώνα , της Φιλοσοφίας και των τεχνών και από την άλλη έχουμε τον Πελοποννησιακό πόλεμο με το αιματοκύλισμα της χώρας , με την πτώση της Δημοκρατίας και την επαναφορά της Ολιγαρχίας , με τον σκοταδισμό , την καταδίκη σε θάνατο της Φιλοσοφίας (βλέπε εκτέλεση Σωκράτη) και την στασιμότητα των τεχνών, με αποτέλεσμα να μπει η κλασσική Ελλάδα σε μια παρατεταμένη κρίση και τη φυσιολογική υποταγή της στους Ρωμαίους.

            Αργότερα έχουμε το Βυζάντιο , την Κωνσταντινούπολη , την Ελληνοποίηση όλου του γνωστού τότε κόσμου, αλλά στη συνέχεια έχουμε έριδες για το ποιός θα γίνει Αυτοκράτορας και ποιός θα γίνει Πατριάρχης. Ο ένας τύφλωνε τον άλλο  και του έκοβε τη μύτη, γιατί έτσι συνηθιζόταν τότε, μεταξύ των διεκδικητών της εξουσίας, μέχρι που κάποιος από όλους έφερε τους πρώτους Τούρκους σε στρατό από τα βάθη της Ασίας για να νικήσει τον αντίπαλό του, διεκδικητή της εξουσίας και έκτοτε οι Τούρκοι, δεν έφυγαν ποτέ από το Βυζάντιο, γιατί διαπίστωσαν τις έριδες και τον πλούτο που υπήρχε, τους καλοάρεσε, με αποτέλεσμα τα 400 χρόνια σκλαβιάς βίας και υποταγής.

            Ύστερα ερχόμαστε στα νεότερα χρόνια, με την απελευθέρωση από το Τουρκικό ζυγό, την ανασύσταση του νεοελληνικού κράτους, αλλά και με τον Εμφύλιο στην συνέχεια που κατέληξε στη φυλάκιση και παρ΄ολίγον εκτέλεση του Κολοκοτρώνη, στη δολοφονία του Ανδρούτσου και του γιου του Κολοκοτρώνη  Πάνου, δίπλα μας εδώ στο χωριό Θάνα και την παρ΄ολίγο επικράτηση του Ιμπραήμ με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες που θα είχε.

             Μετά είχαμε τη διακυβέρνηση από τον Καποδίστρια, που αποτελεί μέχρι και σήμερα την πιο αξιόλογη αναλαμπή στη νεότερη Ιστορία μας, αλλά ταυτόχρονα είχαμε τη δολοφονία του και τη διακυβέρνηση της χώρας από τον Όθωνα, με τους 5000 Βαυαρούς, που ήρθανε μαζί του για να τον στηρίξουνε στον θρόνο, χωρίς σύνταγμα και νόμους,  με αποτέλεσμα να δεινοπαθήσουν οι Έλληνες.

            Αργότερα είχαμε το Βενιζέλο, που δημιουργήσαμε την Ελλάδα των 2 Ηπείρων και των 5 θαλασσών , αλλά στη συνέχεια τον διώξαμε και φέραμε τον εξόριστο Βασιλιά για να έχουμε την Μικρασιατική καταστροφή.

            Μετά είχαμε τον Παπαναστάση, τον πατριώτη μας από το Λεβίδι, που  θεμελίωσε τις Μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία και στην Αγροτική οικονομία  μαζί με την καθιέρωση των πολεοδομικών σχεδίων των πόλεων, αλλά στη συνέχεια φέραμε τις δικτατορίες του Πάγκαλου και του Μεταξά με τις εξορίες και τα βασανιστήρια στα ξερονήσια.

            Αμέσως μετά , στη διάρκεια της κατοχής από τους Γερμανούς , βγήκαμε στα βουνά, φτιάξαμε το ανεπανάληπτο έπος της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ για το οποίο μίλαγε όλη η τρομοκρατημένη και υποταγμένη Ευρώπη και αμέσως μετά φέραμε στην εξουσία τους δωσίλογους των Γερμανών ,τους Ταγματασφαλίτες , το Βασιλιά και τους παρατρεχάμενους αυτού , που παραθερίζανε στην Αίγυπτο καθ΄ολη τη διάρκεια του πολέμου, τη στιγμή που εδώ στην Ελλάδα, είχανε γεμίσει με κορμιά εκτελεσμένων πατριωτών από τους Γερμανούς, τα χαντάκια και οι ρεματιές στα περίχωρα κάθε πόλης και χωριού.

            Αυτά τα λίγα εν συντομία, γιατί η Ιστορία μας έχει αναρίθμητα τέτοια παραδείγματα και προπαντός αναρίθμητες αντιφάσεις και αντιθέσεις .

            Όμως τώρα, σήμερα κάθε ώρα και στιγμή συνεχίζουμε να γράφουμε Ιστορία και εμείς οι ίδιοι. Εγώ και ο φίλος μου , Εσύ και ο γείτονάς σου , Εγώ και ο κουμπάρος μου , Εσύ και ο αδελφός σου. Εμείς όλοι που συναντιόμαστε στους δρόμους και στις πλατείες της πόλης μας , στις καφετέριες , στα καφενεία και στις ταβέρνες , στις γιορτές και στα πανηγύρια.

            Μπορεί να μην το αντιλαμβανόμαστε , αλλά γράφουμε ιστορία:

-         Με το τι λέμε στις παρέες μας .

-         Με το τι υποστηρίζουμε για κάθε θέμα που προκύπτει .

-         Με το  τι ψηφίζουμε .

-         Με το τι κάνουμε καθημερινά στη ζωή μας .

            Έτσι γράψανε Ιστορία και οι πρόγονοί μας, με το τι λέγανε στις παρέες τους , με το τι υποστηρίζανε , με το τι ψηφίζανε , με το τι κάνανε καθημερινά στη ζωή τους.

            Τα γεγονότα , οι εξελίξεις , η πρόοδος ή το πισωγύρισμα , η ειρήνη ή ο πόλεμος, η ευημερία ή η φτώχεια, όλα τα καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Εμείς αποφασίζουμε αν θα πέσουμε σε κρίση , εμείς αποφασίζουμε αν θα έχουμε ευημερία, με το ποια κυβέρνηση επιλέγουμε.

            Η προσωπική στάση του καθένα μας, σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, καθορίζει  τη ζωή μας. Εμείς με τη στάση μας και τις επιλογές μας θα καθορίσουμε, αν θα ζήσουμε φτωχικά ή πλούσια , μίζερα και μελαγχολικά ή με χαμόγελο και αισιοδοξία. Εμείς θα φέρουμε στη χώρα μας την Ελπίδα ή την απογοήτευση και την απαισιοδοξία.

            Από αυτά τα διλλήματα δεν μπορεί κανείς άλλος να μας βγάλει, παρά μόνο ο εαυτός μας. Σε αυτό το σταυροδρόμι, δε μπορεί κανείς άλλος να σου πει, πιο δρόμο πρέπει να διαλέξεις για να πορευτείς, παρά μόνο ο εαυτός σου. Το αναφέρει άλλωστε και ο ποιητής, πατριώτης μας Νίκος Γκάτσος, στο ποίημά του «το δίχτυ» που γράφει συγκεκριμένα:

                             Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή

            μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι

            Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί        

            Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ 

            Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς     

            κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει   

            Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής     

            κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι   

            Μετά από χρόνια οι Ιστορικοί θα γράψουν, αν η στάση μας,  χθές – σήμερα – αύριο, ήτανε σωστή και αν τελικά πήραμε το σωστό δρόμο, όταν βρεθήκαμε μπροστά στο σταυροδρόμι , με τη μόνη διαφορά ότι τότε δεν θα μπορούμε να γράψουμε διαφορετική ιστορία από εκείνη που ήδη είχαμε γράψει με τη στάση μας , με τις αποφάσεις μας , με το δρόμο που επιλέξαμε.

            Καλά όλα αυτά , θα μου πει κάποιος , για το δια ταύτα όμως τι έχεις να μας πεις ;

            Πράγματι θα έχει δίκιο για την ερώτηση αυτή. Η απάντηση είναι, τι ιστορία θα γράψουμε εμείς, στις 23 Φλεβάρη. Από τη μια πλευρά υπάρχουν οι αποφάσεις της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και της Ομοσπονδίας Εμπόρων για 24ωρη Πανελλαδική απεργία και κλείσιμο των μαγαζιών , προκειμένου να σταματήσουμε την αντιλαϊκή πολιτική της Κυβέρνησης  και από την άλλη πλευρά, υπάρχει ο καθένας μας που καλείται να αποφασίσει, τι στάση θα κρατήσει , ποιο δρόμο θα πάρει , τι θα κάνει εκείνη την ημέρα :

·        Θα πάμε για δουλειά ή θα απεργήσουμε ;

·        Θα πάρουμε το δρόμο για τη καφετέρια ή για την πλατεία του Αγ. Βασιλείου όπου θα γίνει η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου ώρα 10:30 ;

·        Θα πάμε μόνοι μας στην πλατεία Αγ. Βασιλείου ή θα πάρουμε μαζί μας έναν φίλο, τη γυναίκα μας και τα παιδιά μας;

Η Ιστορία μας περιμένει για να γράψει.

Τρίπολη 18-2-2011                                                     Τάσος Παπαζαχαρίας

                                                                        Μέλος του Συντονιστικού Οργάνου

                                                                  Της Δημοτικής Κίνησης Δήμου Τρίπολης

                                                                                                     ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΕΛΛΑΔΑ ! Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΧΩΝΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΛΙ.

        Με αφορμή το μεταναστευτικό πρόβλημα που έχει οξυνθεί πάρα πολύ στην χώρα μας τον τελευταίο καιρό, η κυβέρνηση επιχειρεί να προκαλέσει βαθιά ρήξη μέσα στην κοινωνία χωρίζοντας την σε φιλομετανάστες και εχθρομετανάστες.

            Πίσω όμως από αυτή την στάση της κυβέρνησης, κρύβεται στο βάθος η προσπάθεια απομάκρυνσης από την επικαιρότητα κάθε άλλου κοινωνικού προβλήματος, όπως είναι η αύξηση της φτώχειας, της ανεργίας, η επίθεση στους μισθούς και στα μεροκάματα, στο κοινωνικό κράτος υγεία-ασφάλιση, στις εργασιακές σχέσεις τόσο στον Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

            Το μεταναστευτικό πρόβλημα, απ’ ότι φαίνεται, συσπειρώνει κοντά στην κυβέρνηση την μεγαλύτερη μερίδα του πολιτικού φάσματος της χώρας μας και αυτό είναι που η κυβέρνηση το χρησιμοποιεί σαν εργαλείο για την δημιουργία ενός μετώπου, που θα την διευκολύνει να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική της.

            Ποια είναι η αλήθεια όμως; Ποιες πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας έχουν τεράστιες ευθύνες από την πολιτική που εφάρμοζαν και εφαρμόζουν ακόμα και σήμερα στο πρόβλημα αυτό;

            Ο κ^ος Σαμαράς είναι ο πρώτος, όταν σαν Υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1992, υπέγραψε τότε την πρόταση της Γερμανίας για την διάλυση της πρώην Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου, επιτρέποντας με βάση τις υποδείξεις της Γερμανίας, την «ελεύθερη» μετακίνηση των Λαών της Βαλκανικής και την ανεξέλεγκτη είσοδο στον Ελληνικό χώρο.

            Δεν θα σταθώ στις συνέπειες που είχε εκείνη η υπογραφή με τους πολέμους που ξεκίνησαν με τα χιλιάδες θύματα από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ κ.λ.π. Θα σταθώ όμως στο γεγονός ότι οι πόλεμοι αυτοί δημιούργησαν ένα ασυγκράτητο κύμα μεταναστών προς την χώρα μας από το φόβο για την ζωή τους, αλλά και για εξεύρεση εργασίας προκειμένου να ζήσουν τα παιδιά τους.

            Οι πολιτικές δυνάμεις τότε, αλλά και στην συνέχεια, χωρίστηκαν σε δύο μέρη. Στους φιλονατοϊκούς Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, το οποίο ήταν τότε μέσα στην Ν.Δ. και στους αντινατοϊκούς Κ.Κ.Ε. και ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, οι οποίοι καταγγείλανε τότε στον Ελληνικό λαό τις δυσάρεστες συνέπειες που θα επακολουθήσουν από εκείνη την τυχοδιωκτική πολιτική.

            Βέβαια, εκτός από την τυφλή υποταγή στα σχέδια του ΝΑΤΟ για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, κάτω από το τραπέζι των συνομιλιών και των συμφωνιών, κρυβότανε και ο στόχος της εξεύρεσης φθηνού εργατικού δυναμικού, που ήταν βούτυρο στο ψωμί των βιομηχάνων και πάσης φύσεως εργοδοτών, από τους μεγαλοαγρότες, μέχρι ακόμη και όλων εκείνων που είχαν ανάγκη μιας οικιακής βοηθού για φύλαξη και περιποίηση ηλικιωμένων σε κάθε σπίτι.

            Αυτή η αρχή, όμως, άνοιξε το μεταναστευτικό πρόβλημα στην χώρα μας, που οι κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν το αντιμετώπισαν  με κάποιο σχέδιο, με κάποιο πρόγραμμα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, πιστοί υπηρέτες των εντολών των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεχίζουν και υπογράφουν συμφωνίες, όπως Δουβλίνο 2, που καθιστούν την χώρα μας ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών χωρίς προορισμό.

            Η υποκρισία τους, βέβαια, δεν έχει όρια. Ενώ είναι οι ίδιοι, οι αρχιτέκτονες αυτής της κατάστασης, φωνάζουν και από πάνω, ρίχνοντας το φταίξιμο και τις ευθύνες στην Αριστερά και τελευταία τις ρίχνουν πιο συγκεκριμένα  στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Παίρνοντας ως αφορμή κάποια γεγονότα και επεισόδια που είναι σίγουρο ότι, από τώρα και στο εξής θα συμβαίνουν πιο συχνά, αφού το πρόβλημα έχει οξυνθεί.

            Η γελοιότητα με την οποία αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν έχει όρια. Παίρνοντας ως αφορμή το επεισόδιο με την στέγαση 300 μεταναστών μέσα στα κτήρια της Νομικής Σχολής, αντί να μας πουν τι σκέφτονται να κάνουν για να λυθεί το πρόβλημα, άρχισαν να εκτοξεύουν κορώνες και απειλές, για την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Δηλαδή, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!!!

            Η δε προχειρότητά τους είναι παρομοιώδης, αφού έφυγαν οι 300 μετανάστες από την Νομική και πήγαν χίλια μέτρα πιο πέρα σε ένα άλλο κτήριο, ούτε λόγος για το μεταναστευτικό. Μοιάζει με εκείνο που λέει ο Λαός μας «ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Καμία δήλωση και καμία ενέργεια από τους αρμόδιους για το τι πρόκειται να κάνουν.

            Είναι αυτή σοβαρή πολιτική; Είναι αυτή πολιτική πολιτισμένης χώρας; Είναι αυτή πολιτική που να δίνει λύση και διέξοδο σε κάποιο κοινωνικό πρόβλημα; Παρουσίασε κάποια πολιτική δύναμη  από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ μία, έστω μία, πρόταση λύσης του προβλήματος; Αντίθετα είχαμε πρόταση από την ΝΔ και το ΛΑΟΣ για κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου!!! Δηλαδή αν καταργηθεί το Άσυλο θα λυθεί το μεταναστευτικό πρόβλημα;

            Δυστυχώς, στη χώρα μας ταιριάζει απόλυτα η λαϊκή παροιμία, που λέει «στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!!!», με τη μόνη διαφορά ότι οι πολιτικές δυνάμεις Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ δεν είναι κουφές. Οι δυνάμεις αυτές είναι ανίκανες και ανήμπορες να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στα πολιτικά αφεντικά τους τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στο ΝΑΤΟ, που ανοίγουν πολέμους δεξιά και αριστερά, αδιαφορώντας  για τις συνέπειες, που μια από αυτές είναι και το μεταναστευτικό κύμα. Επίσης, οι πολιτικές δυνάμεις Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ είναι ανίκανες μπροστά στα ντόπια αφεντικά τους, που είναι εκείνοι που θέλουν φτηνή εργατική δύναμη για αποκόμιση κερδών, αδιαφορώντας για κάθε συνέπεια που δημιουργεί η συσσώρευση μεταναστών στην χώρα μας.

            Δικαίως, λοιπόν, αναφέρει ο τίτλος του παρόντος σημειώματος ότι είμαστε η χώρα που χώνουμε τα προβλήματά μας κάτω από το χαλί και δεν τα λύνουμε. Είναι άραγε το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με τέτοια προχειρότητα;

• Ας δούμε τι γίνεται με τα σκουπίδια.
• Ας δούμε τι γίνεται με την απασχόληση των νέων, που τους διώχνουμε στο εξωτερικό.
• Ας δούμε τι γίνεται με τους αγρότες μας (που τους δίνουν κάθε χρόνο μια οικονομική ενίσχυση και άντε να δούμε τι θα γίνει την άλλη χρονιά).
• Ας δούμε τι γίνεται με την Υγεία και την Παιδεία, που κάθε νέος Υπουργός φτιάχνει και ένα νέο Νόμο για να ακυρωθεί από την επόμενη κυβέρνηση ή από τον επόμενο Υπουργό και ούτω καθ’ εξής.
• Ας δούμε τι γίνεται με τα σχέδια των πόλεων, με το κυκλοφοριακό, με το πάρκινγκ των Ι.Χ. στις πόλεις μας, με το χωροταξικό, με την ανάπτυξη, με το περιβάλλον, με όλα τα γενικά προβλήματά μας.
• Ας δούμε τι έγινε με το τρένο στην περιφέρειά μας. Τεράστια ποσά δαπανήθηκαν για ανακαίνιση της γραμμής και πριν τελειώσει το έργο, το τρένο καταργήθηκε. Και πόσα άλλα προβλήματα δεν έχουν την ίδια τύχη και την ίδια αντιμετώπιση.

            Έτσι, λοιπόν, και το μεταναστευτικό δεν θέλουν να το λύσουν. Θέλουν να το χρησιμοποιήσουν σαν αφορμή για διχόνοια της κοινωνίας μας, για αποπροσανατολισμό του λαού από τα μεγάλα προβλήματά του, που δημιούργησαν και δημιουργούν οι αντιλαϊκές πολιτικές τους.

            Τι απομένει να κάνουμε εμείς οι θιγόμενοι από αυτές τις πολιτικές;

>      Πρέπει να κρατήσουμε την συνοχή μας, την ενότητά μας σαν κόρη οφθαλμού.

>      Πρέπει ενωμένοι και δυνατοί να πιέσουμε, ώστε να λυθούν τα προβλήματά μας χωρίς αντιπαράθεση μεταξύ μας, χωρίς κραυγές μίσους και βαρβαρότητας, χωρίς ξυλοδαρμούς.

Οι κυβερνώντες, πότε ο ένας και πότε ο άλλος μαζί με τα αφεντικά τους, τρίβουν τα χέρια τους από χαρά και ικανοποίηση, όταν μας βλέπουν διασπασμένους.

Τρίπολη, 9-2-2011                                                Τάσος Παπαζαχαρίας

                                                      Μέλος του Συντονιστικού Οργάνου

                                                      της Δημοτικής Κίνησης Δήμου Τρίπολης

                                                      «ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ»